*~๏ไม่เสียใจที่ได้รักเธอ๏~*

 

<sup>จากคนคนที่เคยมีใจกันอยู่
เปลี่ยนไปเป็นไม่มีเยื่อใยต่อกัน
อยากลืมลืมทุกสิ่ง ลบล้างเรื่องวันวาน
หากเราไม่เป็นกันคงลืมกันได้
หนักใจตรงที่ความจำเป็นบางอย่าง
กดดันทำให้เราเจอกันต่อไป
ยิ่งเจอใจยิ่งเจ็บมันทรมานเกินไป
ห่างไกลไปให้ไกลมันยังดีกว่า
* คนที่รัก ร้างไกลนั้นเจ็บไม่นาน
คนไม่รักใกล้กันช้ำใจยิ่งกว่า
แต่ว่าหนทาง ทางของคน
ไม่มีให้เลือกเท่าไหร่
เจ็บซักเท่าไหร่ ก็ต้องรับมา
อีกนานนานเท่าไรมันจึงจะจบ
จบไปไปให้ไกลไกลกันสุดตา
อยากมีชีวิตใหม่ ไม่ต้องมีเธอมา
ต้องเจอกับสายตาเย็นชากันอยู่
เจ็บปวดเสมอที่ต้องเจอกัน
เอ่ยปากต่อกันเหมือนคนใหม่
จำใจแสดงแกล้งทำกันไป
อย่างไม่ค่อยเต็มใจอย่างกับคนไม่เคยรักกัน
(*)
ต้องเจอกับสายตาเย็นชากัน</sup>

^{ไม่อยากเห็นแววตาที่ไร้ความรู้สึก}

^{ไม่อยากเห็นความเย็นชาที่เธอมอบให้}

^{แต่ก็หลีกหนีไม่พ้น เพราะใจมันรักเธอ}

^{รู้ทั้งรู้ว่าผิด รู้ทั้งรู้ว่ามาทีหลัง}

^{แต่จะให้ทำอย่างไรได้ ในเมื่อใจมันรักเธอ}

^{มันก็คงต้องเจ็บต่อไป เจ็บทุกทางเจ็บทุกอย่าง}

^{อยากเป็นคนที่ไม่มีความรู้สึกจัง}

^{จะได้ไม่เจ็บอีก อยากควักหัวใจแล้วโยนทิ้งไป}

^{อยากดึงสมองออกจากหัวจะได้ไม่ต้องคิดอะไรอีก}

^{แต่ทำไม่ได้ซักที เพราะว่ามันรักเธอ}